Winnetou - Tom I

Autor: Karol May

Krowa postąpiłaby ze mną delikatniej.
Oczywiście trudno wymagać od wołów, żeby się zachowywały jak wytworne damy, hi! hi!
hi!
– Jakże on wpadł na ten głupi pomysł, żeby was zaczepić?
– Nie widzieliście tego?
– Nie.
– Zastrzeliłem krowę, ale zatrzymałem cwałującego konia dopiero w chwili, kiedy wpadł
już na byka. Ten wziął mi to za złe i zabrał się do mnie naprawdę. Posłałem mu wprawdzie
32
czym prędzej kulę, która mi została w drugiej lufie, ale to nie nauczyło go widocznie rozumu,
gdyż zaczął mi okazywać przywiązanie, jakim nie mogłem mu się odwzajemnić. Tak zawzięcie
mnie ścigał, że mi nie pozwolił nabić powtórnie strzelby. Wobec tego odrzuciłem ją od
siebie, jako niepotrzebną. Mając obie ręce wolne, kierowałem teraz koniem skuteczniej, jeśli
się nie mylę. Biedna szkapa robiła, co mogła, ale na nic się to nie zdało.
– Dlatego, że wykonaliście ten ostatni fatalny zwrot. Należało jechać łukiem; w ten sposób
ocalilibyście konia.
– Byłbym ocalił? Mówicie jak stary. Nie spodziewałem


Strony: