Winnetou - Tom I

Autor: Karol May

zachwiał się kilka
razy i runął na miejscu.
Byłbym krzyknął z radości po tym ciężkim zwycięstwie, gdyby nie było nic ważniejszego
do roboty. Koń mój pędził bez jeźdźca, a Sam Hawkens cwałował po drugiej stronie doliny,
ścigany przez byka, nie o wiele mniejszego od tego, którego zabiłem.
Trzeba wiedzieć, że bizon, raz podrażniony, nie wypuszcza już przeciwnika, a dorównuje
przy tym w szybkości koniowi. W takim wypadku okazuje odwagę, chytrość i wytrwałość,
jakiej nikt by się po nim nie spodziewał.
Tak i ten byk doganiał już Hawkensa, który, uciekając przed nim, wykonywał niebezpieczne
zwroty, nużące konia. Pomoc była konieczna, gdyż koń nie jest tak wytrzymały jak
bawół. Nie miałem czasu spojrzeć, czy mój buhaj żyje, czy nie żyje. Nabiłem czym prędzej
obie lufy i pobiegłem przez dolinę, Hawkens to zobaczył, chciał wyjechać na spotkanie odsieczy
i zwrócił konia ku mnie, lecz przez to popełnił straszny błąd, gdyż byk, który pędził tuż
za nim, miał teraz konia z boku. Ujrzałem, jak schylił głowę i jednym pchnięciem


Strony: