Winnetou - Tom I

Autor: Karol May

go
wydawców (z którymi wiódł przewlekłe procesy). Wydawcy byli jego złymi duchami: zmuszali
go do roboty pospiesznej, z konieczności nieraz niedbałej, zmuszali go do produkowania
wielu powieści partackich. Bo Karol May – niezwyciężony Old Shatterhand, górujący nad
wszystkimi Kara ben Nemzi – był w życiu człowiekiem słabym, długie lata szczutym. I na
starość popadł w mętniactwo i prawie dewocję, napisał wówczas parę powieści artystycznie
słabych, przenikniętych tanim mistycyzmem. No cóż, niejeden pisarz na starość tetryczał,
dziwaczał, uwsteczniał się, popadał w gadulstwo.
Trzeba więc przede wszystkim odciąć się od tej części produkcji, opatrzonej nazwiskiem
Maya, która bezspornie podpada pod pojęcie lichej, bezwartościowej "literatury brukowej".
Czytywanie różnych rozwlekłych "Rodów Rodriganda" byłoby stratą czasu, przed którą tylko
chronić się należy. Wierzcie mi: to są naprawdę złe, sklecone na patatajkę, w gruncie rzeczy
nudne powieścidła. Cóż zatem pozostaje? Dostatecznie wiele, by stwierdzić, że Karol May
jest


Strony: