Winnetou - Tom I

Autor: Karol May

dawniej były
sardynki. Sardynek teraz już nie ma, ale jest za to coś papierowego. To prawdopodobnie
dziennik prywatny, jeśli się nie mylę. Tam on zapewne wszystko spisał inaczej niż w urzędowym
sprawozdaniu, gdzie tuszuje lenistwo kolegów.
Hawkens wiedział, że prowadziłem prywatne zapiski oraz że nosiłem je w wypróżnionej
puszce od sardynek. Było mi przykro, że mnie zdradził. White poprosił, żebym mu pokazał
swoje notatki. Cóż miałem zrobić? Czy moi koledzy zasłużyli na to, żebym się dla nich męczył
bez żadnej wdzięczności z ich strony i żebym to jeszcze zatajał? Szkodzić im nie chciałem
w żaden sposób, ale nie mogłem być niegrzeczny wobec White'a. Podałem mu więc
dziennik, ale pod warunkiem, że nikomu nie wspomni o tym, co się w nim zawiera. Przeczytał,
zwrócił mi go i rzekł:
– Powinienem właściwie zabrać z sobą te kartki i przedłożyć je, gdzie należy. Wasi koledzy
to nicponie, którzy nie są warci ani jednego dolara. Wam zaś powinno się zapłacić w
trójnasób. Zostawiam wam jednak swobodę. Zwracam tylko uwagę, że dobrze


Strony: