Winnetou - Tom I

Autor: Karol May

teraz być mowy. Hultaje zrobili to, co czynili zawsze w
tym stanie: wleźli w krzaki, aby się tam wyspać.
Cóż można było począć? Posłaniec musiał odejść, tymczasem należało się spodziewać, że
pijani będą spać do późna po południu. Wypadało wobec tego, żebym ja pojechał. Ale czy
mogłem? Byłem pewien że aż do mego powrotu przez cztery dni nikt nie weźmie się do pracy.
Gdy się naradzałem nad tym z Samem Hawkensem, wskazał ręką na zachód i rzekł:
– Nie trzeba będzie jechać, sir. Możecie przekazać wiadomość tym dwóm, którzy oto się
zbliżają.
Spojrzawszy we wskazanym kierunku, zobaczyłem dwóch jeźdźców. Byli to biali, a w
jednym z nich poznałem starego przewodnika, który już kilka razy był u nas z wieściami z
sąsiedniego sektora. Obok niego jechał młody mężczyzna, ubrany inaczej, niż to jest przyjęte
na dalekim Zachodzie. Nie widziałem go jeszcze nigdy. Stanąwszy przed nami, nieznajomy
zapytał mnie o nazwisko. Skoro je wymieniłem, obrzucił mnie przyjaźnie badawczym spojrzeniem
i rzekł:
– A więc to wy jesteście


Strony: