Walka o Meksyk

Autor: Karol May

chwilę czytał w milczeniu.
— Pan von Magnus poleca mi pana niezwykle gorąco.
— To uprzejmie z jego strony. A oto jeszcze inne papiery.
Wręczył Juarezowi plik dokumentów. Prezydent złamał pieczęcie i zagłębił się w lekturze. Na jego twarzy pojawił się wyraz zdumienia.
— Dios mio! To niezwykle ważne akta państwowe! Proszę mi wybaczyć ciekawość, ale chciałbym wiedzieć dlaczego panu, tak przecież młodemu powierzono ową trudną i zaszczytną misję.
Sternau także był zaskoczony. Kurt wyjaśnił skromnie:
— Wyróżnienie to zawdzięczam, poza kilkoma drobnymi zasługami, życzliwości wysoko postawionych osobistości, z którymi miałem sposobność się zetknąć.
Juarez raz jeszcze przerzucił papiery i powiedział:
— Piszą tu, że pan przekaże mi ustne stanowisko pańskiego mocarstwa wobec Meksyku. Dobrze się stało, że występuje pan jako osoba prywatna. Odrzuciłbym bowiem stanowczo oficjalne pertraktacje dotyczące człowieka, który nie zawahał się naruszyć niepodległości mojego kraju. Co więc ma mi pan do powiedzenia?
— Panuje ogólne przekonanie, że w obecnych


Strony: