Traper Sępi Dziób

Autor: Karol May

Guadalupe.
Drwiący, zwycięski uśmiech przemknął przez twarz Corteja.
— Tak daleko nie dojedziecie. Musicie się tutaj zatrzymać i oddać mi wszystko.
Rzekomy Anglik powiódł dokoła wzrokiem, niby obojętnie, w roztargnieniu, ale w istocie było to spojrzenie bardzo przenikliwe. Przez moment przyglądał się koniom. Już wiedział, którego wybierze.
— Oddać panu? — wycedził flegmatycznie. — Dlaczego panu?
— Ponieważ potrzeba mi bardzo tego wszystkiego, co pan wiezie.
— Bardzo potrzeba? Niestety, nie mogę nic sprzedać. Absolutnie nic.
— Och, senior, nie mówię o sprzedaży. Podaruje mi pan cały ładunek wraz z łodziami i statkami.
— Podaruję? Niczego nie podaruję.
— A jednak zmuszę pana!
— Zmusi mnie pan? — roześmiał się traper. Wzruszył ramionami i splunął tak celnie, że ślina trafiła w kapelusz Corteja.
— Do pioruna! — zawołał Meksykanin. — Co panu przyszło do głowy! Czy wiesz pan, co to za obraza?
Sępi Dziób nie tracił spokoju.
— Jestem Englishman. Gentleman może pluć, gdziekolwiek zechce. Komu się to nie podoba, musi mu


Strony: