Rapier i Tomahawk

Autor: Karol May

jego cesarska mość miał rację! Oby Bóg dał mi możność mówienia tego, co chcę, a nie tego, co muszę.
Maksymilian zatrzymał się i spojrzał na niego badawczo.
— Dlaczego nie mówi pan tego, co chce? Generał milczał przez chwilę, potem odparł wolno:
— Nie pozwala mi na to majestat cesarza.
— Czy majestat mój tak oślepia — zapytał Maksymilian pół żartem, pół serio. — Nie przypuszczałem, że widok tronu może wywierać tak przytłaczające wrażenie.
— A jednak podtrzymuję to, co powiedziałem.
— Tutaj nie jestem przecież cesarzem, ale zwykłym człowiekiem.
— Te słowa podyktowane są łaskawością waszej cesarskiej mości. Nie upoważniają mnie jednak do tego, abym prywatnemu człowiekowi powiedział coś takiego, co mogłoby zmartwić lub obrazić cesarza.
Maksymilian położył rękę na ramieniu Indianina i poprosił:
— Niechże pan mówi, generale, na miłość boską! Cesarz nie będzie się na pana gniewał.
— Ależ…
— W takim razie rozkazuję panu.
Ton jego głosu wykluczał jakikolwiek sprzeciw. Mejia zwiesił głowę.
—


Strony: