Maskarada w Moguncji

Autor: Karol May

strzelbę. Kurek donośnie zgrzytnął. Kozioł usłyszał i obrócił głowę w jego kierunku. Ale już padł strzał i zwierzę runęło na ziemię.
— Haloo! — zawołał głośno myśliwy. — To dopiero wystrzał.
W kilku susach był przy zwierzęciu. Wyciągnął nóż i zaczął je patroszyć zgodnie z zaleceniami sztuki myśliwskiej. Naraz usłyszał szybkie kroki. Nie zaprzątał sobie jednak nimi głowy. Pracował dalej, dopóki jakiś człowiek nie stanął tuż za nim.
Ten przede wszystkim podniósł porzuconą na ziemi strzelbę, obejrzał i zawołał:
— Niech piorun trzaśnie! Co też wpadło temu przeklętemu drabowi do głowy!
Teraz dopiero Sępi Dziób odwrócił głowę.
— Co mnie napadło. Wszak pan widzi.
— Widzę. Zastrzeliłeś kozła!
— Czy miałem przepuścić taką piękną zwierzynę?
— Draniu, czyś oszalał?
— Oszalał? Ba! Pffttf!
— Do stu par fur beczek, furgonów, batalionów! Czy uważa pan mnie za holenderską spluwaczkę?!
— Nie, ale za arcygrubianina. Mówię do niego „pan”, a on do mnie „ty”! Niech mnie powieszą, jeśli to ma być


Strony: