Maskarada w Moguncji

Autor: Karol May

spokojnie, bez emocji zastanowić się nad tym. Gdyby ktokolwiek inny powiedział mi to co ty, spoliczkowałbym go z miejsca. Ale jesteś przecież moim przyjacielem. I nie zataiłeś przede mną swoich podejrzeń, choć mogłeś to uczynić. Szczerość za szczerość… Stwierdzenie, że mój wujek cię obrabował, wydaje mi się zuchwałe, ale niestety całkiem prawdopodobne. Wuj ma klejnoty i… i…
— Mówże!
— Trudno mi to przychodzi, na honor! Ale tobie mogę powiedzieć, że nie uważam wujka za bankiera, który potrafi oprzeć się pokusom. Zauważyłem, że robi czasem interesy, jakich kto inny nie uważałby, być może, za zupełnie czyste.
— A może posiadł klejnoty z drugiej albo trzeciej ręki? Może się mylę. Może nie pochodzą z Meksyku…
— Musimy się przekonać.
— My? A pomożesz mi?
— Naturalnie. Chcę wiedzieć na pewno, czy mój wuj jest szubrawcem czy uczciwym człowiekiem.
— Dziękuję! Rozumiesz chyba, że nie chcę nikogo obrażać. I dlatego muszę obejrzeć te przedmioty!
— Zażądamy od wuja, aby nam pokazał wszystko, co ma w schowku. To prosty, rzetelny sposób.
—


Strony: