Grobowiec Rodrigandów
Autor: Karol May
wobec nas. Sam mówiłeś, że chiał nas trzymać w szachu, pamiętasz?
- No właśnie, nie był wobec nas szczery ani uczciwy. Alfonso dziedziczy hrabiostwo. Miał ożenić się z Josefa. Pablo i Josefa nigdy nam nie przebaczyli, że jej nie chciał, choć załatwiliśmy im meksykańskie dobra.
- Masz rację, Gasparino. Co jednak sądzisz o pojawieniu się naszych wrogów. Czy to nie jakaś sztuczka Josefy?
- Nie. Jestem przekonany, że Landola z własnej inicjatywy darował życie tej całej bandzie.
- Ale po co? Działałby na własną szkodę.
- Tak, teraz. Inaczej jednak rzecz się miała przed ich ucieczką. Wynagrodziłem go sowicie, ale ten człowiek zdolny jest wydusić, co się tylko da. On decydował o losie więźniów. Postanowił opróżnić moją kiesę. Nie rozumiem tylko, dlaczego jeszcze się nie upomniał.
- Zgłosi się, zobaczysz!
- To łotr! Jak mądrze wszystko zaplanował! Przecież Rodrigandowie byli zupełnie bez szans! Hrabia Manuel nie mógł nic zrobić! Nieraz śmiałem się do rozpuku z bezradności tego starca, którego zgubił własny testament. Musiał przyglądać się z daleka, jak sępy
- No właśnie, nie był wobec nas szczery ani uczciwy. Alfonso dziedziczy hrabiostwo. Miał ożenić się z Josefa. Pablo i Josefa nigdy nam nie przebaczyli, że jej nie chciał, choć załatwiliśmy im meksykańskie dobra.
- Masz rację, Gasparino. Co jednak sądzisz o pojawieniu się naszych wrogów. Czy to nie jakaś sztuczka Josefy?
- Nie. Jestem przekonany, że Landola z własnej inicjatywy darował życie tej całej bandzie.
- Ale po co? Działałby na własną szkodę.
- Tak, teraz. Inaczej jednak rzecz się miała przed ich ucieczką. Wynagrodziłem go sowicie, ale ten człowiek zdolny jest wydusić, co się tylko da. On decydował o losie więźniów. Postanowił opróżnić moją kiesę. Nie rozumiem tylko, dlaczego jeszcze się nie upomniał.
- Zgłosi się, zobaczysz!
- To łotr! Jak mądrze wszystko zaplanował! Przecież Rodrigandowie byli zupełnie bez szans! Hrabia Manuel nie mógł nic zrobić! Nieraz śmiałem się do rozpuku z bezradności tego starca, którego zgubił własny testament. Musiał przyglądać się z daleka, jak sępy
Strony:
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- 52
- 53
- 54
- 55
- 56
- 57
- 58
- 59
- 60
- 61
- 62
- 63
- 64
- 65
- 66
- 67
- 68
- 69
- 70
- 71
- 72
- 73
- 74
- 75
- 76
- 77
- 78
- 79
- 80
- 81
- 82
- 83
- 84
- 85
- 86
- 87
- 88
- 89
- 90
- 91
- 92
- 93
- 94
- 95
- 96
- 97
- 98
- 99
- 100
- 101
- 102
- 103
- 104
- 105
- 106
- 107
- 108
- 109
- 110
- 111
- 112
- 113
- 114
- 115
- 116
- 117
- 118
- 119
- 120
- 121
- 122
- 123
- 124
- 125
- 126
- 127
- 128
- 129
- 130
- 131
- 132
- 133
- 134
- 135